UZMAN
GÖRÜŞÜNÜN YARGILAMADAKİ YERİ
Mahkemeye
yansıyan uyuşmazlıklarda hakim, genel bilgi veya tecrübesiyle ya da hâkimlik
mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olmayan konularda
çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi
üzerine veya re’sen bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verebilir.
Bu durumun
aksine uygulamada, mahkemelerin çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektirmeyen
konularda da bilirkişiye başvurduğu sıkça rastlanmaktadır.
Diğer yandan,
mahkemelerce uyuşmazlığın çözümü için görüşüne başvurulan bilirkişilerin,
uzmanlıklarının uyuşmazlık konusu ile ilgili olmadığı, bu sebeple kararlarının
üst mahkemece bozulduğu sıklıkla görülmektedir.
Uyuşmazlıklarda,
çözümü hukuk bilgisi dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren iddia ve
savunmaların ispat aracı olan bilirkişi raporları yanında, hukukumuza 6100
sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 293. maddesiyle, Anglo–Sakson kökenli bir
kurum olan “uzman görüşü” de girmiştir. Buna göre, tarafların, mahkemece
başvurulan bilirkişi dışında uzmanından bilimsel nitelikli görüş alarak, iddia
veya savunmalarını bu görüşlerle desteklemeleri mümkündür.
